ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ "ΑΝTE PORTAS"

Σε αυτή  την κρίσιµη περίοδο και µέσα από τις επικείµενες εκλογές, η Λάρνακα καλείται να κάνει τη σωστή επιλογή ∆ηµάρχου, ο οποίος πρέπει να αποδειχτεί άνθρωπος αντάξιος των περιστάσεων.

Ήταν αναµενόµενο ότι το αποκαλόκαιρο το κύριο θέµα που θα ακουγόταν στους κοµµατικούς διαδρόµους δεν θα ήταν άλλο από τις ∆ηµοτικές Εκλογές. Με τον ∆ηµοκρατικό Συναγερµό να ξέρει από νωρίς τι θα κάνει, το ΑΚΕΛ να βρίσκεται σε κατάσταση αµηχανίας και τους άλλους γενικότερα να ψάχνονται...

∆ύσκολα τα πράγµατα για όλους! Σε αυτές τις εκλογές είναι βέβαιο πως θα έχουµε εκπλήξεις. ∆ύο µήνες και κάτι, είναι πολύς καιρός. Αίµα και χώµα θα γίνει. Θα αποδειχτούν πολύ σκληρές, ίσως οι πιο σκληρές ∆ηµοτικές Εκλογές των τελευταίων χρόνων και σιγά - σιγά θα αποκτήσουν και βιαιότητα. Όχι, βέβαια, δεν εννοώ ξύλο, αλλά σε φραστικό και άλλο επίπεδο.

Το ΑΚΕΛ «λαβωµένο» µετά τα όσα έγιναν το καλοκαίρι, αλλά και µε την προσπάθεια να κρατήσει ισορροπίες  έχουµε την αίσθηση πως στη Λάρνακα θα παίξει σκληρό πόκερ. Το ζητούµενο είναι αν θα βγει στον αυτοκινητόδροµο στην κόντρα των ∆ηµοτικών µε όχηµα τον νυν ∆ήµαρχο- όχηµα του οποίου το κόµµα γνωρίζει πολύ καλά τα «χούγια» του, πλην όµως το κοντέρ του έκοψε πολλά χιλιόµετρα- ή αν την τελευταία στιγµή προ του κινδύνου να φάει την σκόνη του αντιπάλου, τραβήξει έστω και την υστάτη τον άσσο από το µανίκι.

Βέβαια, δεν µας πέφτει επουδενί πολιτικός λόγος. ∆ικό τους είναι το µαγαζί, ό,τι θέλουν το κάνουν. Όµως για να πούµε και τη µαύρη µας αλήθεια, ο Ανδρέας Μωυσέως ό,τι είχε να δώσει µέσα σ’ αυτά τα 10 χρόνια, το έδωσε. Στο κάτω - κάτω πρέπει και τα κόµµατα πλέον να καταλάβουν πως και στην τοπική αυτοδιοίκηση πρέπει να κυριαρχούν κατά καιρούς άλλοι, αλλιώς µοιραία επέρχεται η πολιτική στασιµότητα. Αν δεν ήταν έτσι, ∆ήµαρχος στη Λάρνακα θα ήταν ακόµα ο Γιώργος Χριστοδουλίδης που συν τοις άλλοις ήταν ένας πετυχηµένος και τζέντλεµαν ∆ήµαρχος.

Τέλος πάντων, αυτά θα απασχολήσουν τα κόµµατα που λίγο πάνω, λίγο κάτω θα βρούνε την άκρη. Το θέµα είναι όλοι εµείς πώς προσεγγίζουµε τις επικείµενες εκλογές;

Λένε πως για να φτάσει ο γιατρός στη σωστή θεραπεία θα πρέπει να κάνει τη σωστή διάγνωση και για να φτάσει στη σωστή διάγνωση πρέπει να παρακολουθήσει το ιστορικό του πάσχοντος.  Αν κάνουµε λοιπόν το ίδιο κι εµείς για την πόλη µας- για όσους πιστεύουν πως χρήζει θεραπείας – θα διαπιστώσουµε πως ό,τι  κάναµε τα τελευταία 30 χρόνια δεν απέδωσαν τα προσδοκώµενα αποτελέσµατα.

Πέρασε η εποχή «των παχέων αγελάδων», όταν από τα ταµεία του κράτους έρεε άφθονο ζεστό χρήµα για αναπτυξιακά έργα και µας άφησε όπως µας βρήκε: Ανυποψίαστους. Όταν κάποια στιγµή βρεθήκαµε στη δίνη της κρίσης, νιώσαµε επιτακτική την ανάγκη πως για να παραµείνουµε στο παιχνίδι πρέπει εδώ και τώρα να γίνουµε πιο ανταγωνιστικοί. Αναµενόµενο ήταν ότι θα έφτανε και σε µας η ώρα της αλήθειας. Εξάλλου, τόσα χρόνια αρκετά παραµυθιαστήκαµε µε τα µεγάλα έργα που θα µετέτρεπαν τη Λάρνακα σε Μόντε Κάρλο!

Σε αυτή λοιπόν, την κρίσιµη περίοδο και µέσα από τις επικείµενες εκλογές η Λάρνακα καλείται να κάνει τη σωστή επιλογή ∆ηµάρχου, ο οποίος πρέπει να αποδειχτεί άνθρωπος αντάξιος των περιστάσεων.

Ο άνθρωπος που ως ∆ήµαρχος θα ξεχάσει την κοµµατική του ταυτότητα και θα λειτουργήσει ως ∆ήµαρχος όλων των δηµοτών. Αυτός που έξω από κοµµατικά στεγανά και ιδεολογικές αγκυλώσεις θα ανοίξει ουσιαστικό διάλογο µε τους νέους, τους τεχνοκράτες, τα οργανωµένα σύνολα και µαζί τους θα σχεδιάσει τη νέα Λάρνακα.

Θα ιεραρχήσει τις προτεραιότητές του και θα είναι έτοιµος να µατώσει το χέρι του κτυπώντας το στο γραφείο κάθε αρµόδιου Υπουργού, όποιο κόµµα κι αν βρίσκεται στην εξουσία. Αυτός που θα δώσει σε σωστά πολεοδοµικά πλαίσια  χωροταξική και οικονοµική ανάπτυξη στο κέντρο, προστατεύοντας συνάµα τις αµιγώς οικιστικές περιοχές. Θα κάνει ξεκαθάρισµα µε τους ανθρώπους που δουλεύουν για τον δήµο, θα ξαναµοιράσει την τράπουλα των ευθυνών και θα πάρει κεφάλια, όπου χρειάζεται. Θα πάρει τον µπαλτά και θα καθαρίσει όλα, µα όλα τα παράνοµα: φούρνους, περίπτερα και όλα όσα ζούµε καθηµερινά. Αυτός που θα επαναπροσδιορίσει τον ρόλο του εµπορικού κέντρου, κάνοντάς το πιο ανθρώπινο, πιο χαρούµενο, πιο αισιόδοξο. Θα φτιάξει πολυώροφους χώρους στάθµευσης, θα καταργήσει τους χώρους στάθµευσης από Ζήνωνος Κιτιέως και Ερµού, θα διευρύνει τα πεζοδρόµια, θα δηµιουργήσει σιντριβάνια, θα τοποθετήσει λουλούδια, θα δώσει, τελοσπάντων, χρώµα στην πόλη.  Αυτός που δεν θα ρίχνει το φταίξιµο στους προηγούµενους δηµάρχους, αλλά θα αναλάβει τις δικές του ευθύνες. Αυτός που θα αντιληφθεί ότι σηµαντικός δεν είναι αυτός που έχει κάτι να πει, αλλά αυτός που δεν φοβάται να το πει. Αυτός που δεν γνωρίζει απλά την ιστορία της Λάρνακας, αλλά είναι διατεθειµένος να γράψει τη δική του. Αυτός που δεν θα οραµατίζεται µόνο, τη Λάρνακα του αύριο, αλλά θα έχει να πει κάτι και για το σήµερα. Τέλος, αυτός που θα είναι και θα το δείχνει «αστικά» υπερήφανος , παρασέρνοντας και τους άλλους στο παιχνίδι της αστικής ανάπτυξης.  ∆ιαφορετικά, αν οι ∆ηµοτικές Εκλογές δεν αποτελέσουν αρχή για ριζοσπαστικές αλλαγές στη νοοτροπία των κατοίκων της Λάρνακας, φοβάµαι πως θα πρέπει να συνεχίσουµε - και για τα επόµενα χρόνια - µε επαρχιώτικη  νοοτροπία να σπρώχνουµε τα σκουπίδια κάτω από το χαλί. Μέχρι να µας το τραβήξει κάποιος κάτω από τα πόδια και να αποκαλυφθούν…

Υ.Γ: Την ώρα που γράφονταν τα πιο πάνω, ο µόνος που είχε εξαγγείλει επίσηµα υποψηφιότητα, ήταν ο ανεξάρτητος υποψήφιος Ανδρέας Λουρουτζιάτης.

ΧΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Δημοσιεύτηκε στο τεύχος 51 του περιοδικού PRIMA τον Οκτώβριο του 2011