ΤΟ ΤΟΠΙΚΟ ΟΡΑMΑ ΣΉMΕΡΑ ΣΗMΑΙΝΕΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ MΕ ΤΑΥΤΌΤΗΤΑ, ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ
ΟΝΟMΑΤΕΠΩΝΥMΟ ΣΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ MΙΑΣ ΠΟΛΗΣ Ή ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ
ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ.
Εκείνο που ζητάµε ως
δηµότες είναι η ανάκαµψη της αστικής µας υπερηφάνειας. Και για να γίνει σωστά χρειαζόµαστε µια
‘τεκµηριωµένη’ αισιοδοξία δηλαδή γνώση, στόχους και µέσα για να τους πετύχουµε.
Η συµφωνία στους στόχους είναι µια διαδικασία
βαθύτατα πολιτική, είναι η πρώτη προϋπόθεση για να εξασφαλίσουµε τις
απαραίτητες εκείνες κοινωνικές συναινέσεις, αναγκαίες για την επίτευξη των
στόχων. Στο νέο τεχνοοικονοµικό και κοινωνικοτεχνολογικό µοντέλο που δοµείται
παγκόσµια θα πρέπει εδώ και τώρα να εγκαταλείψουµε την τεχνοφοβία και την
παθητικότητα. Σ’ αυτό το νέο τοπίο, ως
Λάρνακα, πρέπει να κάνουµε τη δική µας ανατροπή. Να µετρήσουµε τις δυνάµεις µας, να δούµε τις
προοπτικές µας, όχι µόνο συγκριτικά µε την υπόλοιπη Κύπρο αλλά και τις
γειτονικές µας χώρες – και να κάνουµε άµεσα τις δικές µας επιλογές ανάπτυξης,
τις δικές µας µεταρρυθµίσεις. Να
κινηθούµε άµεσα προς τη δηµιουργία της ‘έξυπνης πόλης’ αξιοποιώντας τη γνώση
και τις δυνατότητες των ανθρώπων µας και µετατρέποντας κάθε συγκριτικό τους
πλεονέκτηµα και ιδιαιτερότητα σε πηγή πλούτου και εργασίας. Είναι απαραίτητο µε
άλλα λόγια να υπάρξει προσανατολισµός της ανάπτυξης που θα συνδέει τα δεδοµένα
της περιοχής µας όπως ιστορία και πολιτισµός, γεωγραφικές και περιβαλλοντικές
ιδιαιτερότητες αλλά και νέα αναπτυξιακά
έργα, όπως η ενιαία ανάπτυξη Μαρίνας - Λιµανιού, η αποµάκρυνση των
διυλιστηρίων, το νέο αεροδρόµιο, το γήπεδο γκόλφ. Όλα αυτά θα πρέπει να διανθισθούν µε µια ιδέα
– έστω κι’ αν πρόκειται για µύθο, αρκεί να αµπαλαριστεί σωστά – που να
δηµιουργεί συγκριτικό πλεονέκτηµα µε αναπτυξιακούς και οικονοµικούς
στόχους. Έτσι θα δηµιουργήσουµε µια βασική προτεραιότητα γύρω από την οποία θα
αναπτύξουµε τον επανασχεδιασµό της πόλης µας.
Το τοπικό όραµα σήµερα σηµαίνει ανάπτυξη µε ταυτότητα, που δίνει ονοµατεπώνυµο
στα χαρακτηριστικά µιας πόλης ή και ολόκληρης της περιοχής.
Η λογική του ‘έξυπνου
τόπου’ δεν είναι νέα. Από το χωριό του
Άι-Βασίλη, στο παγωµένο Ροβάνιεµι, όπου πολίτες και Αρχές µετέτρεψαν την ιδέα
σε πράξη µέχρι το Ρεντού του Βελγίου,
όπου ένα ερειπωµένο χωριό έγινε η Μέκκα του βιβλίου της Ευρώπης. Αλλά και στην κοντινή µας Ελλάδα τα
παραδείγµατα δεν είναι λίγα.
Το Νυµφαίο Φλώρινας, ένα
κατεστραµµένο χωριό έγινε κέντρο περιβαλλοντικής ευαισθησίας, το Τυχερό Έβρου,
όπου όταν οι άλλοι κυνηγούσαν την επιδότηση αυτοί ανακάλυπταν τα σπαράγγια και
τη βιοµάζα, αλλά και οι Αρχάνες Ηρακλείου, η πρώτη πόλη µε IS0 9001 στις υπηρεσίες της. Τα
παραδείγµατα είναι ανεξάντλητα αρκεί κάποιος να συνειδητοποιήσει ότι για να
επιτευχθούν πρέπει πρώτα να αντιµετωπιστούν οι αντικειµενικές δυσκολίες. Οι τοπικές κοινωνίες θα πρέπει να ξεπεράσουν
τα κλασικά µοτίβα, να ανατρέψουν προτεραιότητες σχετιζόµενες κατά κανόνα µε το
κράτος. Οι επιχειρηµατίες, οι
εργαζόµενοι, οι καταναλωτές σε τοπικό επίπεδο πρέπει να αναδείξουν τη δική τους
ταυτότητα, να δηµιουργήσουν τη δική τους τάση, να υιοθετήσουν νέες ιδέες να
αναλάβουν ρίσκα. Βεβαίως είναι αντιληπτό πως για να γίνουν όλα αυτά, µοχλός
δραστηριοποίησης και κινητοποίησης δε µπορεί να είναι άλλος από την τοπική
αυτοδιοίκηση. Οι τοπικοί άρχοντες είναι
αυτοί που µπορούν, ακόµα και κόντρα στον καιρό, να ανοίξουν πανιά για µακρινούς
ορίζοντες. Να θέσουν το πλαίσιο
ανάπτυξης, να συντονίσουν εργασίες, να δηµιουργήσουν προϋποθέσεις για την ενεργοποίηση
συλλογικών και ατοµικών δράσεων και την ανάληψη πρωτοβουλιών. Βεβαίως, όλα απαιτούν χρόνο ωρίµανσης και
κινητοποίηση πολλών δυνάµεων, αρκεί ο οραµατισµός του ∆ηµάρχου να ξεφύγει από
το τρίπτυχο πράσινο, καθαριότητα, πεζοδρόµια – αυτά αποτελούσαν τους
οραµατισµούς ∆ηµάρχων του προηγούµενου αιώνα, σήµερα απλά είναι αυτονόητα – και
να δει πώς µπορεί να σκεφτεί, να εµπνεύσει και να πείσει τους πολλούς να
αποφασίσουν και να δράσουν για τη δηµιουργία µιας νέας ‘εξυπνης Λάρνακας’ που
θα µπορεί να κοιτάξει κατάµατα την Ευρώπη µε αξιώσεις.
ΧΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Δημοσιεύτηκε στο τεύχος 27 του περιοδικού PRIMA τον Οκτώβριο του 2007
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου