Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011

ΔΩΣΤΕ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΦΤΕΡΑ

Θα πρέπει να δώσουμε στην πόλη μας ΦΤΕΡΑ με ΟΡΑΜΑ. Αν αποτύχουμε σ' αυτό φοβάμαι πως το όραμα θα γίνει όρoμα - με την Κυπριακή σημασία - και θα το βλέπουμε στον ύπνο μας. Όσο για τα φτερά φοβάμαι πως θα πρέπει να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας στο «RED BULL» (δίνει φτερά)!

Η αλήθεια είναι πως σε αυτό το EDITORIAL δεν είχα σκοπό να γράψω τίποτα παραπάνω απο τις καθιερωμένες ευχές για καλή χρονιά, χρόνια πολλά κλπ κλπ. Η τρίτη φορά όμως που έτυχε να ακούσω το Δήμαρχο να ζητάει από τους κατοίκους να δείξουν κατανόηση σε σχέση με τη ταλαιπωρία λόγω έργων, ήταν η αφορμή ν' αλλάξω τα σχέδια μου.
Οι Σκαλιώτες κ. Δήμαρχε, θα δείξουν κατανόηση όπως έχουν κάνει εξάλλου και στο παρελθόν σε υπερθετικό βαθμό και να συγχωρήσουν ακόμα και τις παραλήψεις που έγιναν τα δύο πρώτα χρόνια. Εκείνο που δεν πρόκειται να συγχωρέσουν είναι να ξεκινήσει μια ακόμη καινούργια χρονιά χωρίς να γνωρίζουμε ως Λαρνακείς τι ακριβώς θέλουμε και ακόμα χειρότερα πως να παλέψουμε για να το αποκτήσουμε. Γι' αυτό όταν θα πάτε λίγο πίσω - πρέπει να πάτε - για να πάρετε φόρα να πάτε μπροστά, κάντε μια παύση. Αναλογίστε τι πετύχατε, τι δεν πετύχατε που μπορούσατε να πετύχετε, που αποτύχατε. Επαναπροσδιορίστε και σχεδιάστε εκ νέου τα σχέδια σας στηρίζοντας τα στη φιλοδοξία και την εργατικότητα. Εξάλλου χωρίς φιλοδοξία δεν ξεκινά τίποτα. Χωρίς δουλεία δεν τελειώνει τίποτα! Μη διστάσετε να ζητήσετε βοήθεια και έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο. Υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να βοηθήσουν όπως και οργανωμένα σύνολα. Τουλάχιστον ακούστε τους. Αφού λοιπόν εκ των έσω θα νοιώθουμε άνετα ότι ξέρουμε ακριβώς τι θέλουμε, θα πρέπει να δώσουμε τη δική μας πάλη για να τ' αποκτήσουμε.
Το να ζούμε με τις προεκλογικές φωτοβολίδες που μας έριξαν και μας ρίχνουν όποτε μας έχουν ανάγκη δεν οδηγεί πουθενά. Το να ζητούμε χαλαρά από τη Λευκωσία να μας δώσει τα φωτά της - με αντάλλαγμα ν' αλλάξει τα δικά μας - και πάλι δεν είναι λύση. Ξέρω, δεν είναι ότι πιο εύκολο το να συμφύρεσαι με τους απεραντολόγους του ασήμαντου στα διάφορα υπ(ν)ουργεία του κράτους.  Εύκολα όμως τίποτα δεν επιτυγχάνεται πλην της αποτυχίας. Οι ειδικοί λοιπόν του τίποτα λάτρεις της καρέκλας και μόνον πολλές φορές ακούνε μέχρι εκεί που φτάνει το χέρι τους.   Αφού δώσουν τον αγώνα χρημάτων και χρωμάτων για την ιερή ιδέα της καρέκλας, επαναπαύονται.
Σ αυτόν ακριβώς τον συρφετό της διαφθοράς στα κέντρα αποφάσεων ή θα πρέπει να την πολεμήσουμε ή θα πρέπει να πολεμήσουμε για περισσότερες ευκαιρίες να συμμετέχουμε και εμείς. Αυτοί στο κάτω - κάτω έχουν εμπεδώσει για καλά το «εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι για την πάρτη σας». Γιατί όχι και οι Σκαλιώτες; Έχουμε να καλύψουμε ένα τεράστιο χάσμα που δημιουργήθηκε ανάμεσα στην πόλη μας και την πρωτεύουσα που δεν διασχίζεται με δύο μικρά βήματα παρά μόνο μ' ένα μεγάλο. Για να γίνει όμως το ΜΕΓΑΛΟ ΒΗΜΑ πρέπει να διπλώσουμε τις κομματικές ποδιές (για να μπορέσουμε να δούμε επιτέλους τις επόμενες γενιές και όχι τις επόμενες εκλογές). Ν' απεμπολήσουμε την πλαδαρή τοπικιστική συνείδηση. Ν' αντιληφθούμε πως η λογική του κατήφορου μπορεί να είναι η ευκολότερη, οδηγεί όμως με μαθηματική ακρίβεια στον πάτο. Να μην δεχτούμε ξανά να μας ΕΠΙΤΡΕΠΟΥΝ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ. Χωρίς επαρχιώτικους κομπλεξισμούς.
Οι εξελίξεις τρέχουν. Το μέλλον φτάνει και θα φτάνει με ρυθμούς 60 λεπτά της ώρας. Με τον ίδιο ρυθμό θα πρέπει να τρέχουμε κι' εμείς εάν θέλουμε να είμαστε μέσα στα γεγονότα και όχι λαχανιασμένοι ακόλουθοι τους.
Να εγκαταλείψουμε την τακτική - σε κάθε επίσκεψη υπουργού - -αυτές είναι οι αρχές μας, αν δεν σας αρέσουν όμως έχουμε κι άλλες-. ΟΧΙ δεν έχουμε. Και αν σας αρέσει. Διαφορετικά ραντεβού στις επόμενες εκλογές.
Ξέρω πως όλα αυτά σε κάποιους δεν θ' αρέσουν. Θα στραβώσουν τα μούτρα τους. Για το καλό της Λάρνακας όμως είμαστε υποχρεωμένοι να τους αγνοήσουμε. Δίνοντας στην πόλη μας ΦΤΕΡΑ με ΟΡΑΜΑ μεγαλόπνοο, φρέσκο (απορρίπτοντας τα συνταξιοδοτημένα και χλωροφορμισμένα οράματα).
Γιατί αν αποτύχουμε φοβάμαι πως το όραμα θα γίνει όρομα (με την Κυπριακή σημασία) και θα το βλέπουμε στον ύπνο μας. Όσο για τα φτερά φοβάμαι πως θα πρέπει να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας στο RED BULL (δίνει φτερά)!

ΧΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

Δημοσιεύτηκε στο τεύχος 5 του περιοδικού PRIMA τον Ιανουάριο 2004

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου