ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤEΨΟΥΜΕ;

ΟΙ ΦΕΤΙΝEΣ ΔΗΜΟΤΙΚEΣ ΕΚΛΟΓEΣ ΑΠΟΚΤΟYΝ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚH ΣΗΜΑΣIΑ, ΠΡAΓΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΠΙΤΡEΠΕΙ ΜΕ ΚΑΝEΝΑ ΤΡOΠΟ ΣΤΟΥΣ ΣΚΑΛΙΩΤΕΣ ΝΑ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΤΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΤΟΥΣ.

Διατρέχοντας µήνα δηµοτικών εκλογών αλλά και γενικότερου πολιτικοκοινωνικού αναβρασµού, δεν µπορούµε να αποφύγουµε µια µικρή αναφορά στη συµβολή της τοπικής αυτοδιοίκησης στην ευζωία των πολιτών. Σε αυτήν άλλωστε την ευζωία προσανατολίζονται όλα τα προεκλογικά προγράµµατα των υποψήφιων δηµοτικών αρχόντων, οι οποίοι αφού επεξεργάζονται τα πραγµατικά προβλήµατα του σύγχρονου κατοίκου µιας πόλης, προσαρµόζουν τις εξαγγελίες τους στην άµεση επίλυσή τους.

Βρισκόµαστε στο µήνα του «θα» και των ποιοτικών ανατροπών. Τι σηµαίνει αυτό; Απλώς, ότι στις 17 ∆εκεµβρίου θα έχουµε νέους δηµοτικούς άρχοντες. Την επόµενη µέρα ή τουλάχιστον σε λογικό βάθος χρόνου (για να είµαστε ακόµα ζωντανοί και να τα απολαύσουµε), η Λάρνακα θα αποκτήσει µιαν άλλη υπόσταση , θα γίνει κάτι διαφορετικό και µη αναγνωρίσιµο. Οι κοινόχρηστοι χώροι και κυρίως το πράσινο θα αυγατίσουν. Τα κατεστραµµένα πεζοδρόµια, οι ύπουλες λακκούβες, το εχθρικό για τα άτοµα µε ειδικές ανάγκες περιβάλλον θα εξοστρακιστούν δια παντός. Οι δρόµοι θα είναι καθαροί, σωστά ασφαλτοστρωµένοι και επαρκώς φωτισµένοι, όχι γιατί αυτό είναι αυτονόητο αλλά για το χατήρι του δηµότη. Ο πολιτισµός θα δηλώνει πανταχού παρών και θα συµβάλλει διαχεόµενος σε κάθε γωνιά της πόλης, στη δηµιουργία µιας νέας γενιάς πολιτών όπου θα ζουν στο πλαίσιο µιας πολυπολιτισµικής κοινότητας. Θα αντλούν από αυτήν έµπνευση και ευχαρίστηση ζωής. Θα είναι ικανοί να υποστηρίξουν και να διαιωνίσουν χωρίς “αποκλεισµούς “ και “περιθωριοποιήσεις” το νέο µοντέλο ευζωίας για την εφαρµογή του οποίου µας διαβεβαιώνουν όλοι οι υποψήφιοι.

Ο καθένας µε τον τρόπο του και ανάλογα µε την πολιτική του τοποθέτηση. Οι περισσότεροι από αυτούς το κάνουν έντιµα και καλόπιστα. Πιστεύουν ότι µπορούν ή ότι αξίζει τον κόπο να προσπαθήσουν. Παρ’ όλα αυτά, είτε άθελά τους (ας δώσουµε και αυτό το ελαφρυντικό), είτε επειδή αυτό έχει η πολιτική και οι κοµµατικές σκοπιµότητες που υπηρετούν, οι περισσότεροι εξ’ αυτών µάλλον µάς δουλεύουν. Στην καλύτερη περίπτωση µάς προτείνουν «ελπίδα» µε το σκεπτικό ότι τουλάχιστον αυτή οµορφαίνει τη ζωή και ούτως ή αλλιώς πεθαίνει τελευταία.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση στις µέρες µας κουτσαίνει και γι’ αυτό ευθύνονται παραπάνω από ένας . Είναι κοινότοπο πλέον πως οι ∆ηµοτικές εκλογές γίνονται ερήµην των τοπικών κοινωνιών , ως  κοµµατική υπόθεση ή στην καλύτερη περίπτωση ως κοινωνικό φαινόµενο «ο κουµπάρος ψηφίζει τον κουµπάρο του»! Ο θεσµός της Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχει ξεφτίσει αφού σε ότι αφορά έργα που έχουν πραγµατική σηµασία για τη ζωή της πόλης, ένας λαβύρινθος από αρµοδιότητες µπλεγµένες και αλληλοκαλυπτόµενες, ένα σύστηµα επιδέξιας σύγχυσης που κόβει αρµοδιότητες , µέσα και πόρους, σε τόσες πολλές φέτες , ώστε κανείς να µη βρίσκει άκρη, εξασφαλίζει βολική ακινησία. Αυτά και πολλά άλλα µε κάνουν να αντιµετωπίζω µε απόλυτο σκεπτικισµό και απαισιοδοξία τις καλές προθέσεις και τον οίστρο αυτών που καλούµαι να «σταυρώσω» στις 17 ∆εκεµβρίου. Έχω την εντύπωση ότι ο δρόµος προς την υλοποίηση των εξαγγελιών τους είναι ήδη ναρκοθετηµένος . Σε βαθµό που τα οράµατα και οι υποσχέσεις στερούνται ρεαλιστικής αξίας. Ισοδυναµούν µε «έπεα πτερόεντα», από τα οποία θα απολαύσουµε κάποια ψιχούλα. Όπως γίνεται πάντα.

Μόνο που η πενταετία που µας έρχεται είναι για την πόλη µας πολύ κρίσιµη. Το έχουµε επαναλάβει φορτικά, τον τελευταίο καιρό, πως η Λάρνακα ότι είναι να περιµένει θα πρέπει να το περιµένει την επόµενη πενταετία. Γι’ αυτό οι φετινές ∆ηµοτικές εκλογές αποκτούν εξαιρετική σηµασία, πράγµα που δεν επιτρέπει µε κανένα τρόπο στους Σκαλιώτες να πειραµατιστούν µε την ψήφο τους.

Θα µου πείτε ότι µε όλα αυτά δεν σας βοηθάω να ασκήσετε το δηµοκρατικό δικαίωµα της ψήφου και να αισθανθείτε υπεύθυνοι και ισχυροί πολίτες. Ούτε και εγώ όµως αισθάνοµαι κάτι τέτοιο.

Υ.Γ. Οι µέρες των Χριστουγέννων πέρα από την εορταστική ατµόσφαιρα, κρύβουν πάντα µια αίσθηση αναµονής και ανυποµονησίας, µε όλες τις προσδοκίες ενισχυµένες από τις πιο θερµές ευχές. Ας απολαύσουµε αυτό το διάστηµα της µετάβασης και ας κλείσουµε όµορφα τη χρονιά, χωρίς να της κρατήσουµε κακία για ό,τι δε µας χάρισε.

ΧΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ
Δημοσιεύτηκε στο τεύχος 22 του περιοδικού PRIMA τον Δεκέμβριο του 2006